στις ελάχιστες συζητήσεις που έχουμε κάνει
σε κοιτώ στα μάτια
καθρεφτίζω με όλο μου το θάρρος την ψυχή μου
αφήνω τις σελίδες μου στη διάθεσή σου

αυτά που διαβάζω σε σένα
μου δίνουν εντυπώσεις που
ποτέ δεν πραγματοποιούνται
άκαυτα φράγματα επικοινωνίας

γι αυτό και μείναμε με τις ελάχιστες συζητήσεις
εγώ με το θάρρος μου
και συ με τα μάτια μου
ως εκεί έφτασε η αμοιβαία μας εκτίμηση

κάτι υπερφυσικό που ενώνει δυο ανθρώπους
αλλά ίσως έτσι το αντιλαμβάνεται μόνο ο ένας
τα τροχοφόρα
δεν κόβουν ταχύτητα πριν περάσουν από μέσα μου
σαν σφαίρες αγκίστρια
παίρνουν μαζί τους κι από ένα κομμάτι μου
-κάποιον φίλο μου-
ή έστω έτσι πολύ το αισθάνομαι
μέσα στην ακινησία μου