1:03 μ.μ.
με μια κοπέλα στα δεξιά και ένα παχουλό άσπρο κουτάβι στα αριστερά
ο έρωτας του δημοτικού γλιστράει στο μικρό δρομάκι κάτω απ το μπαλκόνι μου
πάνω που αναρωτιέμαι για τα πάντα
μια ξεχωριστή αχτίδα πέφτει καταπάνω του εδώ στην αρχή του καλοκαιρινού μεσημεριού
μάλλον επειδή είναι ευτυχισμένος

ποια είναι η πρώτη ύλη της ευτυχίας;

γενέθλια αναμνήσεων

πέρυσι τέτοια ώρα ήμασταν μαζί στο σαλόνι σου.
εγώ ξαπλωμένη ανάσκελα στον καναπέ και συ ξαπλωμένος πάνω μου με το κεφάλι στο στήθος μου.
τεντώθηκες και σταμάτησες την ταινία,
να έχεις ο,τι θέλεις, μου ευχήθηκες.
εσένα, σκέφτηκα αλλά δεν το είπα αφού το ήξερες
και η ευχή μου έπιασε για κάμποσο και σ είχα και εσύ είχες εμένα όχι κτητικά με αίσθηση ιδιοκτησίας και ζήλιες και τέτοια

τα πιο όμορφα γενέθλια όλων των ως τώρα χρόνων τα πέρασα μαζί σου
και σήμερα δε γιορτάζω τη γέννησή μου
αλλά την ανάμνηση του πέρσι

και τώρα τι θες; -είπες- πάμε να βρούμε κανένα ζαχαροπλαστείο ανοιχτό;
γιατί;
ε, όταν κάποιος έχει γενέθλια τρώει κάτι γλυκό

(μα, τι παιδί που είσαι)

Τε 28/5 5:43

Πέταξα το τσιγάρο μου

Μου λείπεις

Τώρα

Που ξημερώνει εδώ και έχω γύρω φίλους και γνωστούς

Που ξημερώνει

Που άγνωστοι παίζουν ρεμπέτικα την τελευταία ώρα

Που είμαι κάπου ανάμεσα σε όλους

Δεν είσαι ο οποιοσδήποτε

Νιώθω εξαντλημένη και σίγουρα όχι νηφάλια

Οι λάμπες τριγύρω έχουν σβήσει

Ακούω τα πρώτα πρωινά πουλιά

Και μου λείπεις

Σπάνε μπουκάλια 

και μάλλον όλοι γύρω είναι υπό την επήρεια 

Τα χέρια σου γύρω μου

Αυτό μου λείπει

Και ίσως κάποιος ψίθυρος

Όλη τη νύχτα

Και όλη τη μέρα

Μου λείπεις 

Μου λείπεις

Κάπου ανάμεσα στη (;) και τον αναστεναγμό,

την κρυφή εξομολόγηση και τη βαθιά συζήτηση,

την αϋπνία και το οτιδήποτε

μου λείπεις

μου λείπεις

εσύ

μου δίνει απροσδιορίστου είδους κέικ για να με καλοπιάσει

μαγική υπόσταση/ενσάρκωση της κάθε μπαλάντας

Μια γυναίκα.

Μια γυναίκα που κυκλοφορεί με ψευδώνυμο.

Μια γυναίκα πλαισιωμένη από δύο άντρες.

Μια γυναίκα που γεμίζει αίθουσες.

Μια γυναίκα που πίσω από το μικρόφωνο αποκτά λάμψη αγγελική.

Μια γυναίκα που σου τραγουδάει «I'll be your woman and you can be mine».

Μια γυναίκα που σε παρασύρει σε μυστηριακές καταστάσεις.

Μια γυναίκα που λικνίζεται μεθυστικά στη σκηνή.

Μια γυναίκα που σου ξυπνάει επιθυμίες κι ενοχές.

Μια γυναίκα που σε αφήνει άφωνο και σε καρφώνει στη θέση σου ενώ τα λεπτά κυλάνε.

Μια γυναίκα που τραγουδάει ρώσικα.

Μια γυναίκα που εξαφανίζεται στο σκοτάδι.

Μια γυναίκα έντονη και ταυτόχρονα τόσο απλή.

chinawoman

ΣΟΚ

περιμένω στην ουρά του ταμείου υπομονετικά και ήσυχα κρατώντας τα μηλαράκια και τις φρυγανιές μου και άξαφνα ακούγεται φασαρία από το πίσω μέρος του καταστήματος. γυρίζουμε όλοι για να δούμε τι συμβαίνει και βλέπουμε έναν παππού να κάνει σαματά.
πλησιάζει δυο υπαλλήλους και τις ρωτάει με τόνο εκνευρισμένο αλλά και αποκαρδιωμένο "πόσο κανεί το μαρούλι, παρακαλώ;" "0, 61 το κιλό" απαντάει μία απ' τις δύο.
"Α, γιατί εδώ γράφει 8,61" συνεχίζει ο παππούς. "Απλά δεν έχει σβηστεί καλά το 0" απαντάει η κοπέλα, "δίκιο έχετε".

μετά από τα δευτερόλεπτα απόλυτης σιγής που κράτησε όλο αυτό,
ξέσπασε έντονη φλιαρία στους πάντες μες στο μαγαζί'
ακόμη και σε αυτούς στο βάθος, στα ψυγεία.
και η κυρία πίσω μου μού 'πε "αυτό έλειπε, να δίνουμε για
το μαρούλι οκτώ ευρώ. καλά, όχι ότι δε θα γίνει κι αυτό.
ένα φυλλαράκι τη μέρα θα τρώμε τότε. θα δείτε"

χμ. τροφή για σκέψη..

και απλά πήρε το μπουκάλι απ τα χέρια μου και είπε "πω! πάντα το ήθελα αυτό! το περίμενα τέσσερα χρόνια!"

και ήταν περίεργο γιατί αυτός ο άγνωστος έμοιαζε ευτυχής*