τα καράβια ΣΟΥ καίω

Άνοιξα το κουτί της Πανδώρας χθες.
Τι το ήθελα; Χρόνια ολόκληρα συναισθηματικών πάρε-δώσε ξεχύθηκαν σα χείμαρροι από κει μέσα.
Τα πολλά λόγια είναι φτώχεια. Έπρεπε όμως να κάνω αυτήν την πικρή αναδρομή στο παρελθόν για να το καταλάβω.
--
Ενοχλούμαι λίγο που οι γύρω μου επιλέγουν επανειλημμένα να εκφραστούν εγγράφως
κι έπειτα να μου πασάρουν το κομμάτι χαρτί τους, γεμάτο σκέψεις τους κι όλο χαρά και προσμονή.
Προσμονή για ένα "ευχαριστώ". Οπωσδήποτε.
(δεν είναι η αχαριστία) Όμως γιατί να μην πω το ευχαριστώ όταν το νιώθω, στο κάτω κάτω..
Δηλαδή..
---
Τα μισά δε σημαίνουν τίποτε πια.
Εγώ φταίω που τα κρατάω σαν το μαλάκα. Λες και..
Θα έρθει όμως η μέρα που θα τα κάψω.
Όλα μαζί.
Αφού πρώτα τα ραντίσω με βότκα.
----

το τραγούδι που μού μαθε η Κατ

να ψιθυρίζει το τραγούδι γιατί πιστεύει ότι ζει ταινία της Κόπολα'
είναι το σάουντρακ της ζωής της και ξέρει ότι σε αυτό το σημείο αφήνει άφωνο τον θεατή με την επιλογή της ν' ανάψει τσιγάρο ενώ κατεβαίνει την κατηφόρα.
χθες παραιτήθηκε
σήμερα είναι ελεύθερη και φοβισμένη
"στο δωμάτιο Β σε περιμένουν"
φοβάται για την σωματική της ακεραιότητα, για την μνήμη της, την φήμη της.

ρουφάει καρκίνο αντί να φορέσει μάσκα
πλησιάζει τον θάνατο με το δικό της στιλ.

συμμετέχει αμέτοχη σε μια σύγκρουση
που, αν ήταν στο χέρι της,
θα έμπαινε στο
επόμενο επεισόδιο

παρ' όλα αυτά, θα προτιμούσε να ζούσε μια θεατρική παράσταση όπου η ηρωίδα αυτοκτονεί είκοσι λεπτά πριν το τέλος..

μπάμπλ ράπ

τυλιγμένη σε bubble wrap
ασφυκτικά

παρόλο που είναι διάφανο
και μαλακό
πνίγει

δεν υπάρχει χώρος για την παραμικρή κίνηση
τα χέρια σταυρωμένα στο στήθος

ω! πόσο θα 'θελα να έλιωνε από την αγωνία μου
ω! πόσο θα 'θελα να διαλυόταν από τον καρκίνο που αναπνέω

χτυπώ το σώμα μου
σ' όλες τις επιφάνειες
αιμορραγούν σαν από μέσα μου οι αναμνήσεις
ψάχνω να βρω ταχύτητες ουράνιες
και συ ΟΥΤΕ ΝΑ ΜΕ ΦΤΥΣΕΙΣ

ΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑ

ακούω τον ήχο, σταδιακά να πολλαπλασιάζεται
μια μια η φούσκες απ' την πίεση να σκάνε
τρυπάει τα μάτια και το μυαλό
όραση και σκέψη

-και ακοή, θα συμπληρώσω-

κάτω από τις έρημες στάχτες σου, νιώθουνε πλούσιοι όλοι
κάτω από τις έρημες στάχτες σου, μπορούν να συμβουλεύουν όλοι
κάτω από τις έρημες στάχτες σου, μπορούν να σε περνάνε όλοι
κάτω από τις έρημες στάχτες σου, μπορούν να σε κερδίζουν όλοι
κάτω από τις έρημες στάχτες σου, μπορούν να σε αλλάζουν όλοι
κάτω από τις έρημες στάχτες σου, μπορούν να σε έχουν όλοι
κάτω από τις έρημες στάχτες σου, μπορούν να σε πέρνουν όλοι

μονάχα εδώ να μη γυρνάς,
να κάνεις πως ξέχασες που πας..