τόσα καλοκαίρια...

οι άνθρωποι είναι τόσο πιεσμένοι πλέον. αρκεί μια σταγόνα για να ξεχειλίσει το ποτήρι.
γι αυτό ας μην πιέζουμε ο ένας τον άλλο.
ας ηρεμήσουμε.
ας χαλαρώσουμε.
είναι καλοκαίρι' ας βγάλουμε τον καλό μας εαυτό προς τα έξω. μα του αξίζει, δεν νομίζετε;

συχνά είχε την ανάγκη να διαβάσει ποίηση, να επισκεφτεί ένα μουσείο, να φιληθεί κάτω απ' τις νότες του αγαπημένου της τραγουδιστή..
αλλά ποιός θα νοιαστεί για μία ύπαρξη μισή
που κατά το ήμισυ ζει και κατά το ήμισυ πεθαίνει;

αφού,στο κάτω κάτω, το επέτρεπε η ίδια

η κατάρα που την ακολουθούσε δεν ήταν το γεγονός ότι ήταν άλλη εσωτερικά κι άλλη εξωτερικά
αλλά το γεγονός ότι ενώ το ήξερε δεν έκανε τίποτα γι αυτό..