γενέθλια αναμνήσεων

πέρυσι τέτοια ώρα ήμασταν μαζί στο σαλόνι σου.
εγώ ξαπλωμένη ανάσκελα στον καναπέ και συ ξαπλωμένος πάνω μου με το κεφάλι στο στήθος μου.
τεντώθηκες και σταμάτησες την ταινία,
να έχεις ο,τι θέλεις, μου ευχήθηκες.
εσένα, σκέφτηκα αλλά δεν το είπα αφού το ήξερες
και η ευχή μου έπιασε για κάμποσο και σ είχα και εσύ είχες εμένα όχι κτητικά με αίσθηση ιδιοκτησίας και ζήλιες και τέτοια

τα πιο όμορφα γενέθλια όλων των ως τώρα χρόνων τα πέρασα μαζί σου
και σήμερα δε γιορτάζω τη γέννησή μου
αλλά την ανάμνηση του πέρσι

και τώρα τι θες; -είπες- πάμε να βρούμε κανένα ζαχαροπλαστείο ανοιχτό;
γιατί;
ε, όταν κάποιος έχει γενέθλια τρώει κάτι γλυκό

(μα, τι παιδί που είσαι)

Τε 28/5 5:43

Πέταξα το τσιγάρο μου

Μου λείπεις

Τώρα

Που ξημερώνει εδώ και έχω γύρω φίλους και γνωστούς

Που ξημερώνει

Που άγνωστοι παίζουν ρεμπέτικα την τελευταία ώρα

Που είμαι κάπου ανάμεσα σε όλους

Δεν είσαι ο οποιοσδήποτε

Νιώθω εξαντλημένη και σίγουρα όχι νηφάλια

Οι λάμπες τριγύρω έχουν σβήσει

Ακούω τα πρώτα πρωινά πουλιά

Και μου λείπεις

Σπάνε μπουκάλια 

και μάλλον όλοι γύρω είναι υπό την επήρεια 

Τα χέρια σου γύρω μου

Αυτό μου λείπει

Και ίσως κάποιος ψίθυρος

Όλη τη νύχτα

Και όλη τη μέρα

Μου λείπεις 

Μου λείπεις

Κάπου ανάμεσα στη (;) και τον αναστεναγμό,

την κρυφή εξομολόγηση και τη βαθιά συζήτηση,

την αϋπνία και το οτιδήποτε

μου λείπεις

μου λείπεις

εσύ

απώλεια

απώλεια (η) ουσ.: στέρηση πράγματος που είχε κανείς στην κατοχή του|| θάνατος||
                             (και για καταστάσεις): απώλεια της συνειδήσεως||
                             πληθ. απώλειες, το σύνολο των νεκρών, τραυματιών και αιχμαλώτων σε πολεμική επιχείρηση

η απώλεια αναφέρεται σε κάτι που έχει χαθεί, που, σε οποιαδήποτε περίπτωση, δεν υπάρχει πια όπως ήταν μέχρι να χαθεί γνωστό
παρόλο όμως του αφαιρετικού της χαρακτήρα, η απώλεια πιάνει πολύ όγκο στον χώρο
οτιδήποτε έχει συσχετιστεί με το αντικείμενο που έχει πια απολεστεί, λειτουργεί πλέον ως σύμβολο ή υπενθύμιση της απώλειας
η απώλεια ζει στα σύμβολα ή τις υπενθυμίσεις που έχουν μείνει πίσω, τα στιγματίζει και τα κατατρώει

π.χ.: μια άδεια γυάλα θυμίζει το ψάρι που είχες κάποτε
       η φωτογραφία ενός αγαπημένου σου προσώπου που χάθηκε σου το θυμίζει
       το κρεβάτι σου θα συνεχίζει να σου θυμίζει αυτούς με τους οποίους κυλίστηκες πάνω του
       τα παιδικά σου παιχνίδια θα θυμίζουν έναν πιο νέο, αγνό κι όμορφο εαυτό σου

για μένα, εάν η απώλεια ήταν άνθρωπος, με ευκολία λέω πως θα ήταν μια χοντρή γυναίκα, αρκετά αδέξια κι αφελής. θα είχε ένα πρόσωπο κοινό και κάπως παιδικό. θα φορούσε πάντα κίτρινα ή πορτοκαλί. όλοι θα την είχαν για χαζούλα αλλά στην πραγματικότητα θα ήταν μια ιδιαίτερα προβληματισμένη ύπαρξη. σίγουρα η αυτοπεποίθησή της θα ήταν χαμηλή με τόσες ζημιές που κάνει όλη την ώρα
"ω, συγγνώμη γι αυτό"
"με συγχωρείτε, δε γνώριζα"
"ωχ, μα τι αδέξια που είμαι!"