μεταξύ μας, η μάνα ξέρει.
η μάνα δεν είναι τρελή.
μπορεί να διαβάσει τα πάντα σε μια έκφραση του προσώπου του παιδιού της.
μπορεί απ τον τόνο της φωνής να καταλάβει.
αν δεν μπορεί να το κάνει αυτό για το αντικείμενο της πιο συνεπούς μελέτης της
τότε για τι πιστεύετε πως μπορεί να το κάνει;
ας μην κοροϊδευόμαστε 

Το Αντίο

Τις τελευταίες μέρες βλέπω τον ίδιο εφιάλτη: 
το αντίο καμουφλαρισμένο ως άνθρωπος στέκεται απέναντί μας. κινείται όπως κι εμείς. μοιάζει σαν παγιδευμένος κλώνος μας μέσα σε γυάλινο κουτί. μιμείται τις εκφράσεις μας. όταν πάμε να το προσεγγίσουμε έρχεται κι αυτό. αν απομακρυνθούμε, απομακρύνεται επίσης.
άμα του 'δινα μια, θαρρώ, θα 'χα εφτά χρόνια γρουσουζιά. 
Κι έπειτα βαριανασαίνω ώσπου να με πάρει ο ύπνος.

με αφορμή αυτές τις σκέψεις έγραψα 2 παρόμοια χαϊκού

Το αντίο στέκεται δυο μέτρα απέναντί μας

Μιμείται την κάθε μας κίνηση

Σαν παγιδευμένος κλώνος μας σε γυάλινο κουτί

Το αντίο καμουφλαρισμένο σε όμοιό μας άνθρωπο

στέκεται απέναντί και μας μιμείται

σαν παγιδευμένος κλώνος πίσω από γυάλινο/διάφανο τείχος

να μαζέψω όλες εκείνες τις φορές που δεν έμαθες πως υπήρξαν
να τις βάλω σε ένα κουτί και να στις δώσω.
ή καλύτερα να τις κάνω έναν μπουκέτο
να μπορείς να τις βλέπεις να μαραίνονται μέρα με τη μέρα