είμαι χαμένη. πέφτω στο κάθετο τούνελ που οδηγεί στη χώρα τον θαυμάτων. είμαι η αλίκη. δεν το λέω πουθενά. 
κι όλο μιλάω με το εγώ κι αυτό είναι επικίνδυνο

δεν ξέρω τι από όσα είναι δυνατόν να γίνουν θέλω να κάνω και τι ακριβώς θέλω να πω και σε ποιόν
αλλά σκάω από πράγματα που κάνω και λέω στο μυαλό και στον αέρα

κάνουμε μόνο λάθη/

οχλαγωγία->ποτέ καλό
όταν το μόνο που ζητώ είναι λίγη ηρεμία/
μα πότε ήρθαν όλα γύρω από το εγώ και στρογγυλοκάθισαν;

μόνολάθηκάνουμεμόνολάθημόνολάθηκάνουμεμόνολάθημόνολάθηκάνουμεμόνολάθημόνολάθηκάνουμεμόνολάθημόνολάθηκάνουμεμόνολάθημόνολάθηκάνουμεμόνολάθημόνολάθηκάνουμεμόνολάθημόνολάθηκάνουμεμόνολάθημόνολάθηκάνουμεμόνολάθημόνολάθηκάνουμεμόνολάθημόνολάθηκάνουμεμόνολάθημόνολάθηκάνουμεμόνολάθημόνολάθηκάνουμεμόνολάθημόνολάθηκάνουμεμόνολάθημόνολάθηκάνουμεμόνολάθημόνολάθηκάνουμεμόνολάθημόνολάθηκάνουμεμόνολάθημόνολάθηκάνουμεμόνολάθημόνολάθηκάνουμεμόνολάθημόνολάθηκάνουμεμόνολάθημόνολάθηκάνουμεμόνολάθημόνολάθηκάνουμεμόνολάθημόνολάθηκάνουμεμόνολάθημόνολάθηκάνουμεμόνολάθημόνολάθηκάνουμεμόνολάθημόνολάθηκάνουμεμόνολάθημόνολάθηκάνουμεμόνολάθημόνολάθηκάνουμεμόνολάθημόνολάθηκάνουμεμόνολάθημόνολάθηκάνουμεμόνολάθημόνολάθηκάνουμεμόνολάθημόνολάθηκάνουμεμόνολάθημόνολάθηκάνουμεμόνολάθημόνολάθηκάνουμεμόνολάθημόνολάθηκάνουμεμόνολάθημόνολάθηκάνουμεμόνολάθημόνολάθηκάνουμεμόνολάθημόνολάθηκάνουμεμόνολάθημόνολάθηκάνουμεμόνολάθημόνολάθηκάνουμεμόνολάθημόνολάθηκάνουμεμόνολάθημόνολάθηκάνουμεμόνολάθημόνολάθηκάνουμεμόνολάθημόνολάθηκάνουμεμόνολάθημόνολάθηκάνουμεμόνολάθημόνολάθηκάνουμεμόνολάθημόνολάθηκάνουμεμόνολάθημόνολάθηκάνουμεμόνολάθημόνολάθηκάνουμεμόνολάθημόνολάθηκάνουμεμόνολάθημόνολάθηκάνουμεμόνολάθημόνολάθηκάνουμεμόνολάθημόνολάθηκάνουμεμόνολάθημόνολάθηκάνουμεμόνολάθημόνολάθηκάνουμεμόνολάθημόνολάθηκάνουμεμόνολάθημόνολάθηκάνουμεμόνολάθημόνολάθηκάνουμεμόνολάθημόνολάθηκάνουμεμόνολάθημόνολάθηκάνουμεμόνολάθημόνολάθηκάνουμεμόνολάθημόνολάθηκάνουμεμόνολάθημόνολάθηκάνουμεμόνολάθημόνολάθηκάνουμεμόνολάθημόνολάθηκάνουμεμόνολάθημόνολάθηκάνουμεμόνολάθημόνολάθηκάνουμεμόνολάθημόνολάθηκάνουμεμόνολάθημόνολάθηκάνουμεμόνολάθημόνολάθηκάνουμεμόνολάθημόνολάθηκάνουμεμόνολάθημόνολάθηκάνουμεμόνολάθημόνολάθηκάνουμεμόνολάθημόνολάθηκάνουμεμόνολάθημόνολάθηκάνουμεμόνολάθημόνολάθηκάνουμεμόνολάθημόνολάθηκάνουμεμόνολάθημόνολάθηκάνουμεμόνολάθημόνολάθηκάνουμεμόνολάθημόνολάθηκάνουμεμόνολάθημόνολάθηκάνουμεμόνολάθημόνολάθηκάνουμεμόνολάθημόνολάθηκάνουμεμόνολάθημόνολάθηκάνουμεμόνολάθημόνολάθηκάνουμεμόνολάθημόνολάθηκάνουμεμόνολάθημόνολάθηκάνουμεμόνολάθημόνολάθηκάνουμεμόνολάθημόνολάθηκάνουμεμόνολάθημόνολάθηκάνουμεμόνολάθημόνολάθηκάνουμεμόνολάθημόνολάθηκάνουμεμόνολάθημόνολάθηκάνουμεμόνολάθημόνολάθηκάνουμεμόνολάθημόνολάθηκάνουμεμόνολάθημόνολάθηκάνουμεμόνολάθημόνολάθηκάνουμεμόνολάθημόνολάθηκάνουμεμόνολάθημόνολάθηκάνουμεμόνολάθημόνολάθηκάνουμεμόνολάθημόνολάθηκάνουμεμόνολάθημόνολάθηκάνουμεμόνολάθημόνολάθηκάνουμεμόνολάθημόνολάθηκάνουμεμόνολάθημόνολάθηκάνουμεμόνολάθημόνολάθηκάνουμεμόνολάθημόνολάθηκάνουμεμόνολάθημόνολάθηκάνουμεμόνολάθημόνολάθηκάνουμεμόνολάθημόνολάθηκάνουμεμόνολάθημόνολάθηκάνουμεμόνολάθημόνολάθηκάνουμεμόνολάθημόνολάθηκάνουμεμόνολάθημόνολάθηκάνουμεμόνολάθημόνολάθηκάνουμεμόνολάθημόνολάθηκάνουμεμόνολάθημόνολάθηκάνουμεμόνολάθημόνολάθηκάνουμεμόνολάθημόνολάθηκάνουμεμόνολάθημόνολάθηκάνουμεμόνολάθημόνολάθηκάνουμεμόνολάθημόνολάθηκάνουμεμόνολάθημόνολάθηκάνουμεμόνολάθημόνολάθηκάνουμεμόνολάθημόνολάθηκάνουμεμόνολάθημόνολάθηκάνουμεμόνολάθημόνολάθηκάνουμεμόνολάθημόνολάθηκάνουμεμόνολάθημόνολάθηκάνουμεμόνολάθημόνολάθηκάνουμεμόνολάθημόνολάθηκάνουμεμόνολάθημόνολάθηκάνουμεμόνολάθημόνολάθηκάνουμεμόνολάθημόνολάθηκάνουμεμόνολάθημόνολάθηκάνουμεμόνολάθημόνολάθηκάνουμεμόνολάθημόνολάθηκάνουμεμόνολάθημόνολάθηκάνουμεμόνολάθημόνολάθηκάνουμεμόνολάθημόνολάθηκάνουμεμόνολάθημόνολάθηκάνουμεμόνολάθημόνολάθηκάνουμεμόνολάθημόνολάθηκάνουμεμόνολάθημόνολάθηκάνουμεμόνολάθημόνολάθηκάνουμεμόνολάθημόνολάθηκάνουμεμόνολάθημόνολάθηκάνουμεμόνολάθημόνολάθηκάνουμεμόνολάθημόνολάθηκάνουμεμόνολάθημόνολάθηκάνουμεμόνολάθημόνολάθηκάνουμεμόνολάθημόνολάθηκάνουμεμόνολάθημόνολάθηκάνουμεμόνολάθημόνολάθηκάνουμεμόνολάθημόνολάθηκάνουμεμόνολάθημόνολάθηκάνουμεμόνολάθημόνολάθηκάνουμεμόνολάθημόνολάθηκάνουμεμόνολάθημόνολάθηκάνουμεμόνολάθημόνολάθηκάνουμεμόνολάθημόνολάθηκάνουμεμόνολάθημόνολάθηκάνουμεμόνολάθημόνολάθηκάνουμεμόνολάθημόνολάθηκάνουμεμόνολάθημόνολάθηκάνουμεμόνολάθημόνολάθηκάνουμεμόνολάθημόνολάθηκάνουμεμόνολάθημόνολάθηκάνουμεμόνολάθημόνολάθηκάνουμεμόνολάθημόνολάθηκάνουμεμόνολάθημόνολάθηκάνουμεμόνολάθημόνολάθηκάνουμεμόνολάθημόνολάθηκάνουμεμόνολάθημόνολάθηκάνουμεμόνολάθημόνολάθηκάνουμεμόνολάθημόνολάθηκάνουμεμόνολάθημόνολάθηκάνουμεμόνολάθημόνολάθηκάνουμεμόνολάθημόνολάθηκάνουμεμόνολάθημόνολάθηκάνουμεμόνολάθημόνολάθηκάνουμεμόνολάθημόνολάθηκάνουμεμόνολάθημόνολάθηκάνουμεμόνολάθημόνολάθηκάνουμεμόνολάθημόνολάθηκάνουμεμόνολάθημόνολάθηκάνουμεμόνολάθημόνολάθηκάνουμεμόνολάθημόνολάθηκάνουμεμόνολάθημόνολάθηκάνουμεμόνολάθημόνολάθηκάνουμεμόνολάθημόνολάθηκάνουμεμόνολάθημόνολάθηκάνουμεμόνολάθημόνολάθηκάνουμεμόνολάθημόνολάθη

---

και έχοντας βαρεθεί, με την έννοια του δεν μπορώ να αντέξω άλλο, αυτή τη μονότονη επανάληψη λαθών που οδηγούν σε αδιέξοδο καθιστώ τον εαυτό μου πνευματικό συνήγορο των απανταχού λαθοφόρων και ξεκινώ μια νοητή σταυροφορία υπέρ τους με στόχο να επαναφέρω την αξία του να κάνει κανείς και ένα λάθος που και που στη σύγχρονη πραγματικότητα.

από πότε η αξία μας μετριέται πολλαπλασιάζοντας των αριθμό των σωστών μας με κάποιο αόρατο συντελεστή; 

από πού προκύπτει αυτός ο φασισμός των δράσεων και επιλογών;

από πότε πρέπει να φερόμαστε κατά παραγγελία και κατά προσέγγιση των προσδοκιών των γύρω μας 

και πού σε όλο αυτό διατηρείται η ισορροπία του αυθεντικού εαυτού; 

---

και άσχετα και πέρα από όλα αυτά (ή ίσως όχι και τόσο άσχετα ή μακριά) είναι εκείνα τα τραγούδια που κάνουν την κιθάρα να βγάζει λυγμούς και τα μπράτσα να ανατριχιάζουν. που ηλεκτρίζουν όλη την ύπαρξη και εύχεσαι κάποιος να στα αφιέρωνε κάποτε κάποια στιγμή σε κάποια φάση υπό κάποιες συνθήκες

χοχο (σκέφτεσαι)

αλλά η αίσθηση αυτή μένει και ριζώνει ή βλασταίνει πάνω και μέσα σου και εμφανίζεται σε ανύποπτο χρόνο να σου πει στο αυτί: 

θέλω να κλάψω από συγκίνηση και έρωτα. 

θέλω τα μάτια μου να πλημμυρίζουν ενώ νιώθω αφύσικα δυνατά συναισθήματα για κάποιον 

με χέρια γύρω απ τη μέση μου και 

πιγούνι πάνω στον ώμο μου και 

στέρνο εκθαμβωτικό μες την απλότητά του

@