Στη Γ.

Σε κοιτώ και με κοιτάς πίσω 
και μιλάμε χαλαρά ή δε μιλάμε
Μοιραζόμαστε τσιγάρα και βρίσκω μυστικά στον τρόπο που πλησιάζεις στα δάχτυλά μου' μα είναι μόνο φαντασία.
Και η εκφραστικότητα του προσώπου σου με συνθλίβει και σπέρνει φιλιά στα χείλη μου.
Είσαι το μόνο γλυπτό που θα έπαιρνα στο κρεβάτι μαζί μου.
Η μόνη αγία της ορθόδοξης εκκλησίας που θα έλουζα με ευχαρίστηση. 

Αγριολούλουδο. 
Πιθανότατα μωβ, εύθραυστο στην όψη. Μπλεγμένο στα απάτητα βράχια ενός ελληνικού νησιού. Δεν τολμά να τ ακουμπήσει κανένα ζωντανό-από σεβασμό. Τόσο όμορφο και ιδιαίτερο λουλούδι. Αν το έβλεπε κάποιος από πόλη, θα έβαζε τα κλάματα από δέος. Θα ήθελε σίγουρα να το αγγίξει. Αλλά πώς; Με τι χέρια; Τα βρωμόχερα του αστικού μύωπα; Κι όταν βρέχει; Δροσίζεται και βρέχεται και οι σταγόνες αρνούνται να κυλήσουν από πάνω του. Κι όταν φυσάει; Του δίνει και καταλαβαίνει στον χορό. Λικνίζεται σαν μπαλαρίνα της φύσης.

Ε, τι όμορφο λουλούδι που είσαι! 
είμαι χαμένη. πέφτω στο κάθετο τούνελ που οδηγεί στη χώρα τον θαυμάτων. είμαι η αλίκη. δεν το λέω πουθενά. 
κι όλο μιλάω με το εγώ κι αυτό είναι επικίνδυνο
δεν ξέρω τι από όσα είναι δυνατόν να γίνουν θέλω να κάνω και τι ακριβώς θέλω να πω και σε ποιόν
αλλά σκάω από πράγματα που κάνω και λέω στο μυαλό και στον αέρα