νύχτα Δεκέμβρη
το σκηνικό είναι στημένο από την πλευρά μας
σου πλέξαμε αυτή την παγίδα που οδηγεί
στο μυστηριακό στέκι μας με τη σκοτεινή μουσική επένδυση
μπαίνεις για να βρεις την παρέα σου
βρίσκομαι μαζί τους
το βλέμμα αναγνώρισης κρατάει ένα δευτερόλεπτο
βαρύ
εκτενές
ηλεκτρισμένο σε κάθε έδρα του
τα λόγια από δω και πέρα είναι γιρλάντες
κάλυψη όσων θα θέλαμε στ αλήθεια να λέμε
πίσω από το δάχτυλό μας είναι βολικά
ιδανικά, οι αγκώνες μας ακουμπιούνται
τάχα προσπαθώ να μην φυσώ τον καπνό προς το μέρος σου
θα βρεις την ευκαιρία να αναφέρεις κάτι
μια λεκτική γέφυρα μεταξύ των κροτάφων μας
το καταλαβαίνω
καταλαβαίνεις πως το καταλαβαίνω
και ως εκεί
η παράσταση που ανεβάζουμε μπορεί να πάρει απρόσμενη τροπή
αν μείνουμε οι δυο μας να καλύψουμε το κενό της σιωπής
ντυμένης με μελωδίες που μας κρατούν νηφάλιους
χειρότερα
φοράς την πανοπλία σου
κι έχεις έρθει προετοιμασμένος να αμυνθείς σθεναρά
ώστε να μην επαναληφθεί το φιάσκο
της μέρας που μάθαμε λίγο περισσότερο ο ένας τον άλλο
και ως εκεί
και οι κομπάρσοι
άλλοτε να εμπλουτίζουν τη νύχτα
και την κυοφορούσα συντροφιά μας
με αβολότητα
άλλοτε με αντιπερισπασμούς
ακούω τη φωνή σου να φτάνει από τα βάθη ενός πηγαδιού
με προορισμό το εσωτερικό του κεφαλιού μου
βλέπω
τα μάτια σου να κρατούν σημειώσεις
δεν ακούμε καλά ο ένας τον άλλο
και πρέπει να έρθουμε πιο κοντά
νιώθω ότι ο αέρας ανάμεσά μας δεν υπάρχει
και πάλι ξέρω ότι το κάλεσμα μπορεί να οδηγεί κάπου μαγικά
μα ως εκεί
